دفتر خاطرات

دختر زیبا در مهمانی و روش های بازاریابی!

dokhtarejangal — Thu, 10 Dec 2009 19:56:12 GMT

در دانشگاه استنفورد ، استاد در حال شرح دادن مفهوم بازاریابی به دانشجویان خود بود:

* شما در یک مهمانی ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین و ازش خوشتون میاد ، بلافاصله میرین پیشش و می گین : "من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن" ، به این میگن بازاریابی مستقیم

* شما در یک مهمانی به همراه دوستانتون ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین و ازش خوشتون میاد ، بلافاصله یکی از دوستاتون میره پیش دختره ،به شما اشاره می کنه و می گه : " اون پسر ثروتمندیه ، باهاش ازدواج کن" ، به این می گن تبلیغات

* شما در یک مهمانی ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین و ازش خوشتون میاد ، بلافاصله میرین پیشش و شماره تلفنش رو می گیرین ، فردا باهاش تماس می گیرین و می گین : "من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن" ، به این میگن بازاریابی تلفنی

* شما در یک مهمانی ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین و ازش خوشتون میاد ، بلافاصله کراواتتون رو مرتب می کنین و میرین پیشش ، اون رو به یک نوشیدنی دعوت می کنیین ، وقتی کیفش می افته براش از روی زمین بلند می کنین ، در آخر هم براش درب ماشین رو باز می کنین و اون رو به یک سواری کوتاه دعوت می کنین و میگین : " در هر حال ،من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج می کنی؟" ، به این میگن روابط عمومی!

*شما در یک مهمانی ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین که داره به سمت شما میاد و میگه : "شما پسر ثروتمندی هستی ، با من ازدواج می کنی؟" ، به این می گن شناسایی علامت تجاری شما توسط مشتری

* شما در یک مهمانی ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین و ازش خوشتون میاد ، بلافاصله میرین پیشش و می گین : "من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن" ، بلافاصله اون هم یک سیلی جانانه نثار شما می کنه ، به این میگن پس زدگی توسط مشتری

* شما در یک مهمانی ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین و ازش خوشتون میاد ، بلافاصله میرین پیشش و می گین : "من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن" و اون بلافاصله شما رو به همسرش معرفی می کنه ، به این می گن شکاف بین عرضه و تقاضا

* شما در یک مهمانی ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین و ازش خوشتون میاد ، ولی قبل از این که حرفی بزنین ، شخص دیگه ای پیدا می شه و به دختره میگه : "من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن" به این میگن از بین رفتن سهم توسط رقبا

* شما در یک مهمانی ، یک دختر بسیار زیبا رو می بینین و ازش خوشتون میاد ، ولی قبل از این که بگین : "من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن" ، همسرتون پیداش میشه ، به این میگن منع ورود به بازار

* شما در یک مهمانی ، یک دخترِ بسیار زیبا رو می بینید و ازش خوش تون می آد. سعی می کنید به ش کم محلی کنید تا از شما خوش اش بیاد، اون هم فمینیست از آب در می آد و برایِ در اومدنِ چشِ شما دستِ دوست تون رو می گیره و با هم می رن سان فرانسیسکو. به این می گن اشتباهِ استراتژیک در بازاریابی.

* شما در یک مهمانی ، یک دخترِ بسیار زیبا رو می بینید و ازش خوش تون می آد. جلو می رید و مؤدبانه یه یه شاخه گلِ سرخ به ش می دید و می گید: «من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن»، اما اون گل رو توی سرتون می زنه، چون شدیداً استقلالیه. به این می گن اشتباهِ تاکتیکی در بازاریابی.

* شما در یک مهمانی ، یک دخترِ بسیار زیبا رو می بینید و ازش خوش تون می آد. جلو می رید و می گید: «من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن»؛همون لحظه یه دختر دیگه که قبلا با همین کلمات گولش زده بودید سروکلش پیدا می شه و رسواتون میکنه
به این میگن تاثیرسوء سابقه در بازار.

*شما در یک مهمانی ، یک دخترِ بسیار زیبا رو می بینید و ازش خوش تون می آد. جلو می رید و می گید: «من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن»؛همون لحظه پاتون میره روی پوست موز و جلوی طرف ولو می شید به این میگن ضایع شدگی مفرط یا فقدان ثبات در بازار.

*شما در یک مهمانی ، یک دخترِ بسیار زیبا رو می بینید و ازش خوش تون می آد. جلو می رید و می خواهید بگید: «من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن»؛ که یک هو یک دختر زیباتر از اون رو پشت سرش می بینید فورا مسیر رو عوض می کنید و به سمت دختر جدید می رید.
به این میگن چشم چرانی، نه ببخشید تحلیل لحظه به لحظه بازار.

* شما در یک مهمانی ، یک دخترِ بسیار زیبا رو می بینید و ازش خوش تون می آد. جلو می رید و می گید: «من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن»؛ اونهم با شعف خاصی برمی گرده و لبخند می زنه ، شما که بادیدن چهره 60 ساله اون به اشتباه خودتون پی بردید سرخ و سفید شده و مجبورید برای رهایی آسمون ریسمون ببافیدبه این میگن بدبیاری یا خطای بازار

* شما در یک مهمانی ، یک دخترِ بسیار زیبا رو می بینید و ازش خوش تون می آد. به جایِ این که جلو برید و بگید: «من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن»؛ به مادرتون می گید که با مادرش تماس بگیره و قرار خواستگاری رو بذاره. به این می گن بازاریابی سنتی.

* شما در یک مهمانی ، یک دخترِ بسیار زیبا رو می بینید و ازش خوش تون می آد. جلو می رید و می گید: «من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن»؛ اون هم با دوست اش صحبت می کنه و در موردِ شما توضیح می ده و شما با هردوی اونا ازدواج می کنید. به این می گن بازاریابی دهان به دهان!

* شما در یک مهمانی ، دخترِهای بسیار زیبایِ فراوانی رو می بینید و ازشون خوش تون می آد. سرگردان می شید که جلو کدوم برید و بگید: «من پسر ثروتمندی هستم ، با من ازدواج کن بعد ما می تونیم با هم بیش از دوبچه داشته باشیم»؛ به این میگن فقدان استراتژی در بازار!!!

ماجرای سفر من و خدا با دوچرخه!

dokhtarejangal — Thu, 19 Nov 2009 17:29:18 GMT

زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است. آدم نمى افتد، مگر این كه دست از ركاب

زدن بردارد.

اوایل، خداوند را فقط یك ناظر مى دیدم، چیزى شبیه قاضى دادگاه كه همه عیب و

ایرادهایم را ثبت می‌كند تا بعداً تك تك آنها را به‌رخم بكشد.به این ترتیب، خداوند مى

خواست به من بفهماند كه من لایق بهشت رفتن هستم یا سزاوار جهنم. او همیشه

حضور داشت، ولى نه مثل یك خدا كه مثل مأموران دولتى.

ولى بعدها، این قدرت متعال را بهتر شناختم و آن هم موقعى بود كه حس كردم

زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است، آن هم دوچرخه سوارى در یك جاده ناهموار!

اما خوبیش به این بود كه خدا با من همراه بود و پشت سر من ركاب مى‌زد.

آن روزها كه من ركاب مى‌زدم و او كمكم مى‌كرد، تقریباً راه را مى‌دانستم، اما ركاب

زدن دائمى، در جاده‌اى قابل پیش بینى كسلم مى‌كرد، چون همیشه كوتاه‌ترین

فاصله‌ها را پیدا مى‌كردم.

یادم نمى‌آید كى بود كه به من گفت جاهایمان را عوض كنیم، ولى هرچه بود از آن

موقع به بعد، اوضاع مثل سابق نبود... خدا با من همراه بود و من پشت سراو ركاب

مى‌زدم.

حالا دیگر زندگى كردن در كنار یك قدرت مطلق، هیجان عجیبى داشت.

او مسیرهاى دلپذیر و میانبرهاى اصلى را در كوه ها و لبه پرتگاه ها مى شناخت و از

این گذشته می‌توانست با حداكثر سرعت براند،

او مرا در جاده‌هاى خطرناك و صعب‌العبور، اما بسیار زیبا و با شكوه به پیش مى‌برد، و

من غرق سعادت مى‌شدم.

گاهى نگران مى‌شدم و مى‌پرسیدم، «دارى منو كجا مى‌برى» او مى‌خندید و جوابم

را نمى‌داد و من حس مى‌كردم دارم كم كم به او اعتماد مى‌كنم.

بزودى زندگى كسالت بارم را فراموش كردم و وارد دنیایى پر از ماجراهاى رنگارنگ

شدم. هنگامى كه مى‌‌گفتم، «دارم مى‌ترسم» بر مى‌گشت و دستم را مى‌گرفت.

او مرا به آدم‌هایى معرفى كرد كه هدایایى را به من مى‌دادند كه به آنها نیاز داشتم.

هدایایى چون عشق، پذیرش، شفا و شادمانى. آنها به من توشه سفر مى‌دادند تا

بتوانم به راهم ادامه بدهم. سفر ما؛ سفر من و خدا.

و ما باز رفتیم و رفتیم..

حالا هدیه ها خیلى زیاد شده بودند و خداوند گفت: «همه‌شان را ببخش. بار زیادى

هستند. خیلى سنگین‌اند!»و من همین كار را كردم و همه هدایا را به مردمى كه سر

راهمان قرار مى‌گرفتند، دادم و متوجه شدم كه در بخشیدن است كه دریافت مى‌كنم.

حالا دیگر بارمان سبك شده بود.

او همه رمز و راز هاى دوچرخه سوارى را بلد بود.

او مى‌دانست چطور از پیچ‌هاى خطرناك بگذرد، از جاهاى مرتفع و پوشیده از صخره با

دوچرخه بپرد و اگر لازم شد، پرواز كند..

من یاد گرفتم چشم‌هایم را ببندم و در عجیب‌ترین جاها، فقط شبیه به او ركاب بزنم.

این طورى وقتى چشم‌هایم باز بودند از مناظر اطراف لذت مى‌بردم و وقتى چشم‌هایم

را مى‌بستم، نسیم خنكى صورتم را نوازش مى‌داد.

هر وقت در زندگى احساس مى‌كنم كه دیگر نمى‌توانم ادامه بدهم، او لبخند مى‌زند و

فقط مى‌گوید،

«....رکاب بزن»

فک کن.......

dokhtarejangal — Mon, 09 Nov 2009 17:27:38 GMT

مرد مسنی به همراه پسر 25 ساله اش در قطار نشسته بود. در حالی که مسافران

در صندلیهای خود نشسته بودند، قطار شروع به حرکت کرد.

به محض شروع حرکت قطار پسر 25 ساله که کنار پنجره نشسته بود پر از شور و

هیجان شد. دستش را از پنجره بیرون برد و در حالی که هوای در حال حرکت را با

لذت لمس می کرد فریاد زد: "پدر نگاه کن درختها حرکت می کنند" مرد مسن با

لبخندی هیجان پسرش را تحسین کرد. کنار مرد جوان، زوج جوانی نشسته بودند که

حرفهای پدر و پسر را می شنیدند و از حرکات پسر جوان که مانند یک بچه 5 ساله

رفتار می کرد، متعجب شده بودند.

ناگهان پسر دوباره فریاد زد: " پدر نگاه کن دریاچه، حیوانات و ابرها با قطار حرکت می

کنند." زوج جوان پسر را با دلسوزی نگاه می کردند. باران شروع شد چند قطره روی

دست مرد جوان چکید. او با لذت آن را لمس کرد و چشمهایش را بست و دوباره فریاد

زد:" پدر نگاه کن باران می بارد،‌ آب روی من چکید.

زوج جوان دیگر طاقت نیاورند و از مرد مسن پرسیدند: "‌چرا شما برای مداوای پسرتان

به پزشک مراجعه نمی کنید؟!"

مرد مسن گفت: " ما همین الان از بیمارستان بر می گردیم. امروز پسر من برای

اولین بار در زندگی می تواند ببیند!"

نقشه جهان

dokhtarejangal — Thu, 29 Oct 2009 16:28:37 GMT

پدر داشت روزنامه می خواند پسر که حوصله اش سر رفته بود پیش پدرش رفت و گفت : پدر بیا بازی

کنیم پدر که بی حوصله بود چند تکه از روزنامه که عکس نقشه دنیا بود تکه تکه کرد و به پسرش داد و

گفت برو درستش کن . پسر هم رفت و بعد از مدتی عکس را به پدرش داد . پدر دید پسرش نقشه جهان

رو کاملاً درست جمع کرده از او پرسید که نقشه جهان رو از کجا یاد گرفتی؟ پسر گفت : من عکس اون

آدم پشت صفحه رو درست کردم . وقتی آدمها درست بشن دنیا هم درست میشه ...!

خدايا ممنون ترينم :)

dokhtarejangal — Fri, 25 Sep 2009 14:16:18 GMT

چی می شد اگه خدا امروز وقت نداشت به ما برکت بده چرا که دیروز ما وقت نکردیم

ازش تشکر کنیم !!!

چی می شد دیگه هرگز شکو فا شدن گلی رو نمی دیدیم چرا که وقتی خدا بارون

فرستاده بود گله کردیم !!!

چی می شد اگه خدا عشق و مراقبتش را از ما دریغ می کرد چرا که ما از محبت

ورزیدن به دیگران دریغ کردیم!!!!

چی می شد اگه خدا امروز به حرفهامون گوش نمی داد چون دیروز به دستوراتش

خوب عمل نکردیم !!!

چی می شد اگه خدا خواسته هامونو بی پاسخ می گذاشت چون فراموشش

کردیم!!!

واقعا خدا مرام كشمون كرد با اين همه لطفش ... عاشقشم

نماز شب

dokhtarejangal — Thu, 10 Sep 2009 08:47:18 GMT

عبادت و راز و نیاز با تنها معبود جهان هستی، آن هم در دل تاریك شب، برای «اهل

دل» لذّتی فوق العاده و غیر قابل وصف دارد! آنان كه توفیق شب زنده‌داری نصیبشان

می‌شود و قطره‌ای از محبت پروردگار بر مشام جانشان رسیده است، تمام دنیا و آنچه

در آن است، در نظرشان كوچك و حقیر است.

حافظ میفرماید:

«دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند - واندر آن ظلمات شب آب حیاتم دادند»

سیّد السّاجدین امام زین العابدین (ع) در مناجات با حضرت حق، عرضه می‌دارد:

«ای معبود من! كیست كه شیرینی محبّتت را چشیده باشد و آنگاه از تو رویگردان

گشته و دیگری را به جای تو مقصد و محبوب خود قرار دهد؟ و كیست كه با قُرب تو

مأنوس گشته باشد و آنگاه آرزوی دل به دیگری بستن و به غیر تو پیوستن را به سّر

ضمیر خویشتن راه دهد؟!».

خداوند مهربان به تمامی بندگان خود نظر لطف فراوانی دارد تا آنجا كه به بنده خود

می‌گوید:

- «بنده من! نماز شب بخوان كه آن یازده رکعت است»

- اما بنده به خدا می‌گوید: خدایا! خسته‌ام نمی‌توانم نیمه شب یازده رکعت بخوانم.

- بنده من! دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر را بخوان.

- اما بنده به خدا می‌گوید: خدایا! خسته‌ام برایم مشکل است نیمه شب بیدار شوم.

- بنده من! قبل از خواب این سه رکعت را بخوان.

- اما بنده به خدا می‌گوید: خدایا! سه رکعت زیاد است.

- بنده من! فقط یک رکعت نماز وَتر را بخوان.

- اما بنده به خدا می‌گوید: خدایا! امروز خیلی خسته شده‌ام آیا راه دیگری ندارد؟

- بنده من! قبل از خواب وضو بگیر و رو به آسمان بکن و بگو یا الله.

- اما بنده به خدا می‌گوید: خدایا! من در رختخواب هستم و اگر بلند شوم خواب

از سرم می‌پرد!

- بنده من! همانجا که دراز کشیده‌ای تیمم کن و بگو یا الله.

- اما بنده به خدا می‌گوید: خدایا! هوا سرد است و نمی‌توانم دستانم را از زیر پتو

بیرون بیاورم.

- بنده من! در دلت بگو یا الله، ما نماز شب برایت حساب می‌کنیم.

- اما بنده اعتنای نمی‌کند و می‌خوابد.

- پس خداوند به ملائكه خود می‌گوید: ملائکه من، ببینید من اینقدر ساده گرفتم اما

بنده من بی‌اعتنا است و خوابیده است. چیزی به اذان صبح نمانده او را بیدار کنید

دلم برایش تنگ شده است امشب با من حرف نزده است.

- خداوند، دو بار او را بیدار کردیم اما باز هم خوابید.

- ملائکه من، در گوشش بگوید پروردگارت منتظر توست.

- پروردگارا باز هم بیدار نمی‌شود!

- اذان صبح را می‌گویند هنگام طلوع آفتاب است.

- ای بنده بیدار شو نماز صبحت قضا میشود.

- خورشید از مشرق سر بر می‌آورد خداوند رویش را بر میگرداند و می‌گوید:

- ای ملائکه من، آیا حق ندارم که با این بنده قهر کنم؟

یه چهارشنبه جالب!!!

dokhtarejangal — Sun, 06 Sep 2009 16:14:39 GMT

سلام

انشاالله که همگی خوبین دیگه ؟

خیلی وقته خودم تو وبم دست نوشته نذاشتم ... ولی خوب حالا که دارم میزارم

چهارشنبه برای غافگیریه اموات با یکی از دختر عموها قصد کردیم که بریم بهشت

زهرا .. بریم سر خاک زن عموم و بقیه .

رفتیم و ... بالاخره بعد از یه مسافرت درون شهری رسیدیم به قطعه مورد نظر .

قشنگ قبراشونو ( زن عموم . مامانش و باباش ) شستیم و روزنامه رو انداختیم .

من یه طرف قبر . دختر عموم اون طرفش . نشستیم به صحبت و یه یکی ۲

ساعتی سه تایی نشستیم و اختلاط کردیم .

( با زن عموم ) بودنشو حس میکردم . صداش و از بچگیام کشیدم بیرون ..

هنوز تو گوشمه ... دوسش داشتم خیلی زیاد . روزی که خبر فوتش و شنیدم ..

وای نه ! همیشه دوسش داشتم و دارم .

تو حوالی جایی که ما نشسته بودیم یه آقای محترمی داشت یه قبر و میکند .

دختر عموم میگفت

بریم سر اون قبر خالیه ..من میگفتم نه .. چه کاریه ولی آخه مقاومت تا کی؟

بالاخره که همه رفتنی هستیم

خلاصه رفتیم . رسیدیم سر خاک دیدیم یه سنگ قبر که واسه سال ۵۷ بود سر جاش

نیست .. قبرم خالیه ... و آمادست برای یه فوت شده دیگه ! حالا ما هی دنبال

مرده میگردیم مگه پیدا میشه !!...

رفتیم به اون آقای محترم میگیم : پس مرده این قبر خالیه کو؟؟؟میگه : هستش

اسکلتش مونده منم فقط موقع کندن یه ذره جمجمشو جا بجا کردم که بشه خاک

و کند برای یه فوت شده دیگه یهمون خانواده ! ( این ما دوتاییم )

ما رو میگی چشامون گردترین عالم شده بود.

تا حالا با یه همچین شغلی برخورد نکرده بودیم. ۲ تایی شروع کردیم به سوال

پرسیدم یکی من یکی دختر عموم ! طرف ۱۲ ساله که تو بشت زهرا کار میکنه .

قبلا تو غسالخونه بوده . الان اومده تو کار دفن مرده و کندن قبر و ... خدایا شغلش

خاص ترین شغل عالمه . من که اصلا دل یه همچین کاریرو ندارم .!!

من همیشه با خودم فکر میکردم کسایی که وارد یه همچین شغلایی میشن

تحصیلاتشون پایینه ... و اینکه اصلا چجوری ازدواج میکنن و اینا! خوب سوال بود

دیگه اونجوری نیگام نکنین

اون آقای محترم داشت درس میخوند به اضافه اینکه .. اینجارو گوش کن ... خانمش

استاد دانشگاهه!!!

گرفتی؟؟؟ اونم نه از این دانشگاه بیخودا .. یه کی از بهترین دانشگاههای ایران!!!

من که کفم بریده بود .

اصلا نمیدونستم باید چی بگم.. حقوقشم خدایی خوب بود . هر کی رشته

دانشگاهیش نگرفت بزنه تو

کار بهشت زهرا ... وضعش خوب میشه

راجع به اینکه اطرافیانش مشکلی با شغلش دارن یا نه پرسیدیم ..

گفت اولین نفر خانممه که باید مشکل داشته باشه که نداره ! بعدم بچه هامن که

اونام ندارن... خوب بقیه هم که ....

خوب راست میگه دیگه .. آخه یکی به من بگه چه اهمیتی داره مشکل بقیه؟! اون زن

و بچه رو بگو .... خیلی حس عجیبیه ...

مهمتر از همه اینه که داره قد یه مهندس و بیشتر حقوق میگیره . خانوادشم که با

کارش مشکل ندارن دیگه چی میخوای ...؟؟؟

چقدرم انسان خوش برخورد و شریفی بوود .

من که له بودم .. دختر عموم بدتر تر من ... ازش خداحافظی کردیم ... رفتیم مزار

شهدا .... بعدم رفتیم سمت مترو ... همش تو راه دوتایی به حرفای آقاهه فکر

میکردیم .

نشستیم تو مترو ... رسیدیم خونه ...

از تشنگی و گشنگی داشتیم هلاک میشدیم

ولی واقعا روز جالب و خوبی بود .

شمام وقت کردین یه سری به امواتتون بزنین .. ثواب داره ... ولی نه مثل ما

چهارشنبه ۵ شنبه ای جمعه ای... خودمونم یه روزی محتاج همین سر زدنا

میشیما ببین من کی گفتم

گل آفتابگردان...

dokhtarejangal — Mon, 24 Aug 2009 19:17:18 GMT

گل آفتابگردان رو به نور ميچرخد و آدمي رو به خدا . ما همه آفتابگردانيم .اگر

آفتابگردان به خاك خيره شود به تيرگي ، ديگر آفتابگردان نيست. آفتابگردان كاشف

معدن صبح است و با سياهي نسبت ندارد. اين ها را گل آفتابگردان به من گفت و من

تماشايش مي كردم كه خورشيدكوچكي بود در زمين و هر گلبرگش شعله اي بود و

دايره اي داغ در دلش مي سوخت .

آفتابگردان به من گفت : " وقتي دهقان بذر آفتابگردان را مي كارد، مطمئن است كه

او خورشيد را پيدا خواهد كرد. آفتابگردان هيچ وقت چيزي را با خورشيد اشتباه نمي

گيرد؛ اما انسان همه چيز را با خدا اشتباه مي گيرد.

آفتابگردان راهش را بلد است و كارش را ميداند. او جز دوست داشتن آفتاب و

فهميدن خورشيد كاري ندارد. او همه زندگيش را وقف نوور مي كند، در نور به دنيا

مي آيد و در نور مي ميرد. نور ميخورد و نور ميزايد.

دلخوشي آفتابگردان تنها آفتاب است . آفتابگردان با آفتاب آميخته است و انسان با

خدا . بدون آفتاب آفتابگردان ميميرد؛ بدون خدا، انسان ."

آفتابگردان گفت: " روزي كه آفتابگردان به آفتاب بپيوندد، ديگر آفتابگرداني نخواهد ماند

و روزي كه تو به خدا برسي ، ديگر تويي نمي ماند. و گفت من فاصله هايم را با نور پر

ميكنم ، تو فاصله هايت را چگونه پر ميكني؟" آفتابگردان اين را گفت و خاموش شد.

گفت و گوي من و آفتابگردان نا تمام ماند. زيراكه او در آفتاب غرق شده بود.

جلو رفتم بوييدمش، بوي خورشيد مي داد. تب داشت و عاشق بود.

خداحافظي كردم ، داشتم ميرفتم كه نسيمي رد شد و گفت : " نام آفتابگردان همه

را به ياد آفتاب مي اندازد، نام انسان كسي را به ياد خدا خواهد انداخت ؟؟ "

آن وقت بود كه شرمنده از خدا رو به آفتاب گريستم.....

عرفان نظر آهاري

ماه رمضان

dokhtarejangal — Fri, 21 Aug 2009 21:31:19 GMT

من خیلی ذوق دارم که ماه رمضون داره شروع میشه

خبر آوردند که پيامبر، همه انسانها را به يک مهماني بزرگ دعوت کرده تا در پايان آن به

مهمانان نمونه جايزه بده

سر سفره افطار همدیگرو فراموش نکنیم

بسم اللّه الرحمن الرحیم :)

dokhtarejangal — Fri, 21 Aug 2009 18:08:42 GMT

بسم اللّه الرحمن الرحیم

(کمی طولانی هست ولی جالبه)

خاطره استاد دكتر محمد جواد شریعت با مرحوم آیت الله حاج آقا رحیم ارباب اصفهانی در رابطه با راز عربی بودن نماز:

سال یكهزار و سیصدو سی و دو شمسی بود من و عده ای از جوانان پرشورآن روزگار، پس ازتبادل نظر و مشاجره، به این نتیجه رسیده بودیم كه چه دلیلی دارد نمازرا به عربی بخوانیم؟
چرا نماز را به زبان فارسی نخوانیم؟ عاقبت تصمیم گرفتیم نماز را به زبان فارسی بخوانیم و همین كار را هم كردیم.

والدین كم كم از این موضوع آگاهی یافتند و به فكر چاره افتادند، آن ها پس از تبادل نظر با یكدیگر، تصمیم گرفتند با نصیحت ما را از این كار باز دارند و اگر مؤثر نبود، راهی دیگر برگزینند، چون پند دادن آن ها مؤثر نیفتاد، ما را نزد یكی از روحانیان آن زمان بردند. آن روحانی وقتی فهمید ما به زبان فارسی نماز می خوانیم، به شیوه ای اهانت آمیز نجس و كافرمان خواند.
این عمل او ما را در كارمان راسخ تر و مصرتر ساخت. عاقبت یكی از پدران، والدین دیگر افراد را به این فكر انداخت كه ما را به محضر حضرت آیت الله حاج آقا رحیم ارباب ببرند و این فكر مورد تأیید قرار گرفت. آن ها نزد حضرت ارباب شتافتند و موضوع را با وی در میان نهادند، او دستور داد در وقتی معیّن ما را خدمتش رهنمون شوند .

در روز موعود ما راكه تقریباً پانزده نفربودیم، به محضرمبارك ایشان بردند، در همان لحظه اول، چهره نورانی وخندان وی ما را مجذوب ساخت؛ آن بزرگمرد را غیر از دیگران یافتیم و دانستیم كه با شخصیتی استثنایی روبرو هستیم.

آقا در آغاز دستور پذیرایی ازهمه ما را صادر فرمود. سپس به والدین ما فرمود: شما كه به فارسی نماز نمی خوانید، فعلاً تشریف ببرید و ما را با فرزندانتان تنها بگذارید. وقتی آن ها رفتند، به ما فرمود: بهتر است شما یكی یكی خودتان را معرفی كنید و بگویید در چه سطح تحصیلی و چه رشته ای درس می خوانید، آنگاه به تناسب رشته و كلاس ما، پرسش های علمی مطرح كرد كه پاسخ اغلب آن ها از توان ما بیرون بود.

هركس از عهده پاسخ برنمی آمد، با اظهار لطف وی وپاسخ درست پرسش روبرو می شد. پس از آن كه همه ما را خلع سلاح كرد، فرمود:

والدین شما نگران شده اند كه شما نمازتان را به فارسی می خوانید، آن ها نمی دانند من كسانی را می شناسم كه _ نعوذبالله _ اصلاً نماز نمی خوانند، شما جوانان پاك اعتقادی هستید كه هم اهل دین هستید و هم اهل همت، من در جوانی می خواستم مثل شما نماز را به فارسی بخوانم؛ ولی مشكلاتی پیش آمد كه نتوانستم. اكنون شما به خواسته دوران جوانی ام جامه عمل پوشانیده اید، آفرین به همت شما، در آن روزگار، نخستین مشكل من ترجمه صحیح سوره حمد بود كه لابد شما آن را حل كرده اید. اكنون یكی از شما كه از دیگران مسلط تراست، بگوید بسم الله الرحمن الرحیم را چگونه ترجمه كرده است.

یكی ازما به عادت دانش آموزان دستش رابالا گرفت و برای پاسخ دادن داوطلب شد، آقا با لبخند فرمود: خوب شد طرف مباحثه مایك نفر است؛ زیرا من از عهده پانزده جوان نیرومند برنمی آمدم.

بعد به آن جوان فرمود: خوب بفرمایید بسم الله را چگونه ترجمه كردید؟

آن جوان گفت: طبق عادت جاری به نام خداوند بخشنده مهربان.

حضرت ارباب لبخند زد و فرمود: گمان نكنم ترجمه درست بسم الله چنین باشد.

درمورد«بسم» ترجمه «به نام» عیبی ندارد.

اما «الله» قابل ترجمه نیست؛ زیرا اسم علم )خاص) خدا است و اسم خاص را نمی توان ترجمه كرد؛ مثلاً اگر اسم كسی «حسن» باشد، نمی توان به آن گفت «زیبا». ترجمه «حسن» زیباست؛ اما اگر به آقای حسن بگوییم آقای زیبا، خوشش نمی آید.

كلمه الله اسم خاصی است كه مسلمانان بر ذات خداوند متعال اطلاق می كنند. نمی توان «الله» را ترجمه كرد، باید همان را به كار برد.

خوب «رحمن» را چگونه ترجمه كرده اید؟ رفیق ما پاسخ داد: بخشنده. حضرت ارباب فرمود: این ترجمه بد نیست، ولی كامل نیست؛ زیرا «رحمن» یكی از صفات خداست كه شمول رحمت و بخشندگی او را می رساند و این شمول دركلمه بخشنده نیست؛ «رحمن» یعنی خدای كه در این دنیا هم برمؤمن و هم بر كافر رحم می كند و همه را در كنف لطف و بخشندگی خود قرار می دهد و نعمت رزق و سلامت جسم و مانند آن اعطا می فرماید. در هرحال، ترجمه بخشنده برای «رحمن» درحد كمال ترجمه نیست.

خوب، «رحیم» را چطور ترجمه كرده اید؟ رفیق ما جواب داد: «مهربان». حضرت آیت الله ارباب فرمود: اگرمقصودتان از رحیم من بود _ چون نام وی رحیم بود_ بدم نمی آمد «مهربان» ترجمه كنید؛ امّا چون رحیم كلمه ای قرآنی و نام پروردگار است، باید درست معنا شود. اگر آن را «بخشاینده» ترجمه كرده بودید، راهی به دهی می برد؛ زیرا رحیم یعنی خدای كه در آن دنیا گناهان مؤمنان را عفو می كند. پس آنچه در ترجمه «بسم الله» آورده اید، بد نیست؛ ولی كامل نیست و اشتباهاتی دارد. من هم در دوران جوانی چنین قصدی داشتم، امّا به همین مشكلات برخوردم و از خواندن نماز فارسی منصرف شدم. تازه این فقط آیه اول سوره حمد بود، اگر به دیگر آیات بپردازیم موضوع خیلی پیچیده تر میشود. امّا من معتقدم شما اگر باز هم بر این امر اصرار دارید، دست از نماز خواندن فارسی برندارید؛ زیرا خواندنش از نخواندن نمازبه طوركلی بهتر است.

در این جا، همگی شرمنده و منفعل و شكست خورده از وی عذر خواهی كردیم و قول دادیم، ضمن خواندن نمازبه عربی،نمازهای گذشته را اعاده كنیم.

ایشان فرمود: من نگفتم به عربی نماز بخوانید، هرطور دلتان می خواهد بخوانید. من فقط مشكلات این كار را برای شما شرح دادم. ما همه عاجزانه از وی طلب بخشایش و ازكار خود اظهار پشیمانی كردیم. حضرت آیت الله ارباب، با تعارف میوه و شیرینی، مجلس را به پایان برد. ما همگی دست مباركش را بوسیدیم و در حالی كه ما را بدرقه می كرد، خداحافظی كردیم. بعد نمازها را اعاده كردیم و از كار جاهلانه خود دست برداشتیم